سنگ‌ تمام عراقی‌ها در وداع با رهبر شهید

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «شاهین پرس»؛ بامدادی که قرار بود غمی کهن، پایان تازه‌ای بر اندوه‌ها باشد، شهر نجف اشرف دیگر شهر نبود؛ دریایی از انسان‌های عزادار بود که از هر سوی عراق و حتی فراتر از آن، خود را به صحن مطهر علوی رسانده بودند تا در یکی از شگفت‌انگیزترین و ماندگارترین آیین‌های سوگواری تاریخ، پیکر مطهر حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر شهید مستضعفان جهان، را بدرقه کنند. مراسم رسمی تشییع، پس از وداع در حرم امیرالمؤمنین علی (ع)، رأس ساعت ۶ بامداد به‌ وقت محلی آغاز شد؛ اما این شروع، انتهای شوری بود که از ساعات و حتی روزها قبل، شهرهای مقدس عراق را در برگرفته بود.

از نخستین ساعات بامداد، صدای نوحه‌خوانی و شعارهای حماسی مردم که با اندوهی عمیق آمیخته بود، فضای نجف را پر کرده بود. خودروی ویژه‌ای که برای حمل پیکرهای مطهر آماده‌سازی شده بود، به‌ سختی میان حلقه‌های فشرده جمعیت، راه خود را به‌ سوی میدان الصدرین و سپس مسیر اصلی تشییع به‌ سوی کربلا باز می‌کرد؛ چراکه آنقدر جمعیت فشرده بود که لنز دوربین‌ها از پس پوشش تعدد جمعیت در بین‌الحرمین برنمی‌آمد و تصاویر هوایی، تنها بخشی از این موج بی‌پایان انسانی را نشان می‌داد که هر لحظه بر وسعت آن افزوده می‌شد.

عراقی‌ها در این روز، سنگ تمام گذاشتند و حماسه‌ای خلق کردند که حتی گمان‌ها را نیز به چالش کشید. استانداری کربلا در گزارشی اعلام کرد که تا صبح روز تشییع، بیش از ۸ میلیون زائر وارد کربلا شده‌اند و پیش‌بینی می‌شد که این عدد تا بعد از ظهر به مرز ۱۱ میلیون نفر برسد. اما در میان این ازدحام عظیم، هیچ‌گونه تنشی دیده نمی‌شد؛ همه یک‌دل و یک‌صدا، با چشمانی بارانی و قلبی سرشار از عشق، برای وداع با قائدی که برایشان نه یک رهبر سیاسی، بلکه نماد عزت، ایستادگی و پیوند ناگسستنی ایران و عراق بود، گرد آمده بودند.

در میان این جمعیت عظیم، روایت‌های احساسی و تأمل‌برانگیزی شنیده می‌شد که هرکدام، ابعاد دیگری از این ارادت قلبی را به تصویر می‌کشید. بسیاری از مردم عراق که دل در گرو محبت اهل‌بیت (ع) داشتند، از ۲۴ ساعت قبل و حتی بیشتر، در حرم مطهر حسینی (ع) و اطراف آن اقامت گزیده بودند تا مبادا این لحظه تاریخی وداع را از دست بدهند. یکی از خبرنگاران میدانی روایت می‌کرد که در میان موج جمعیت، پیکر مطهر رهبر شهید، گاهی در میان انبوه جمعیت گم و دوباره پیدا می‌شد و در برهه‌ای خاص، مردم عراق، این رسم دیرینه و عاشقانه‌شان را به رخ کشیدند؛ جایی که پیکر را بر زمین نهادند و با شکوه‌ترین حلقه‌های سینه‌زنی، گرد آن چرخیدند تا بگویند رسم بندگی را نیک می‌دانند.

اما شاید یکی از به‌یادماندنی‌ترین و معنوی‌ترین لحظات، هنگام ورود کاروان به کربلا رخ داد. اهالی این شهر مقدس، با دست‌هایی پر از گل، پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب را گلباران کردند و صحنه‌ای خلق نمودند که نه تنها نشان از مودت اهل‌بیت (ع) داشت، بلکه بیانگر آن بود که عشق به انقلاب اسلامی، هیچ مرز جغرافیایی نمی‌شناسد. در این میان، تصاویر هوایی از حرکت پیکر مطهر به‌سوی حرم امام حسین (ع) که همچون نگینی در میان انبوه جمعیت می‌درخشید، حیرت‌انگیزترین تصویر از قدرت نرم و فرامرزی مکتب اهل‌بیت (ع) را به نمایش گذاشت.

با نزدیک شدن کاروان به حرم مطهر حسینی، انتظار به اوج خود رسید. درست در لحظاتی که پیکر مطهر وارد بین‌الحرمین می‌شد، دل‌ها از فراق ۶۹ ساله‌ای که میان ارادتمندان به خاندان عصمت و طهارت و این رهبر فرزانه فاصله انداخته بود، به لرزه درآمد. این تنها یک تشییع ساده نبود؛ این پایان یک دوران طولانی از انتظار بود؛ انتظاری که با شهادت این علمدار بزرگ، به سرانجامی خونین و در عین حال، غرورآفرین انجامید.

لحظاتی که کاروان به حرم حضرت عباس (ع) رسید، فضایی سرشار از نور و شور و شعور حسینی بر همه چیز غلبه کرد. تشرف سحرگاهی علمدار شهید انقلاب اسلامی به حرم قمر بنی‌هاشم (ع)، چنان باشکوه بود که گویی خود حضرت عباس (ع)، میزبان این مهمان عزیز بودند. اما اوج این سفر روحانی، به اقامه نماز بر پیکر مطهر امام شهید در جوار حرم سیدالشهدا (ع) انجامید؛ آنجا که شیخ عبدالمهدی الکربلائی، به‌عنوان نماینده مرجعیت عالی دینی عراق، بر پیکر پاک و مطهر حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای (رضوان الله تعالی علیه) نماز اقامه کرد و اینگونه، سکان هدایت از یک مرجع به مرجعی دیگر، در باطن و در محضر ارباب، سپرده شد.

در این میان، حضور بیش از ۱۰ میلیون نفر در عراق برای بدرقه رهبر شهید، نشان داد که انقلاب اسلامی به یک گفتمان فرامنطقه‌ای تبدیل شده و این مردم عراق هستند که امروز، به‌عنوان بخشی از امت اسلام، وظیفه خود در حمایت از محور مقاومت را به‌خوبی به انجام رسانده‌اند. این بدرقه تاریخی، که نه از سر تکلیف، بلکه از سر شوق و ارادت قلبی شکل گرفته بود، گواه محکمی بر این ادعاست که خط امام خمینی (ره) و شاگرد برجسته‌اش، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، خطی فراتر از مرزهای سیاسی است و در دل‌های میلیون‌ها مسلمان آزاده جهان ریشه دوانده است.

در میان صحنه‌های دل‌خراش ولی باشکوه مراسم، یک صحنه از همه تأثیرگذارتر بود؛ صحنه‌ای که در آن، تابوت شکسته و پرچم پاره‌شده‌ای، دور تا دور آن را احاطه کرده بود و رهبر شهید، بدون عمامه و چفیه‌ای که هرگز از یادها نمی‌رود، برای همیشه به‌سوی حرم ارباب خویش حرکت می‌کرد. عراقی‌ها با نثار گل، با حلقه‌های سینه‌زنی و با اشک‌های بی‌امان، این پیام را به گوش جهانیان رساندند که عزتمندی و سربلندی ایران عزیز اسلامی، برای مردم عراق نیز افتخاری بزرگ است و آنان، در این ایام سخت، پشت و پناه این ملت بزرگ بوده و خواهند بود.

از نجف تا کربلا، این مسیر عاشقان را، این بار با رهبری همراه شد که خود، سال‌ها بر منبر این عشق و ایثار، خطبه‌های سرخ خوانده بود. مردمی که امروز در سوگ او نشسته‌اند، به‌خوبی می‌دانند که فقدان او پایان راه نیست، بلکه آغاز مسیری تازه و پرفروغ‌تر برای تداوم آرمان‌های انقلاب و مقاومت است. در پایان این وداع تاریخی، وقتی پیکر مطهر در دل حرم حسینی (ع) آرام گرفت، امواجی از حزن و اندوه، اما در عین حال، افتخار و سرافرازی، میان جمعیت پیچید؛ جمعیتی که امروز ثابت کرد که با هر مصیبتی، خط مقاومت شکست‌ناپذیر است و این خون‌های تازه، بذرهای رهایی را در دل زمین تشنه امت اسلامی، بارورتر خواهد کرد.

در نهایت، آنچه این مراسم را به یک رویداد کم‌نظیر جهانی تبدیل کرد، نه فقط ازدحام جمعیت، بلکه نوع حضور و رفتار معنوی آنان بود. گویی مرزها در هم ریخته بود و ایران و عراق، در این ماتم بزرگ، به یک قلب تبدیل شده بودند که تنها برای تکریم اهل‌بیت (ع) و وفاداری به عهدی که با آرمان‌های انقلاب بسته بودند، می‌تپید. این عظمت و شکوه، الگویی بی‌نظیر برای امت اسلامی در مسیر وحدت و یکپارچگی خواهد بود و تا سال‌ها، یاد و خاطره این وداع با شکوه، در ذهن جهانیان باقی خواهد ماند؛ یادگاری از عراقی‌هایی که با این کار خود، نه تنها سنگ تمام گذاشتند، بلکه وفاداری خود را به اسلام، انقلاب و آرمان‌های امام و امت، برای همیشه در تاریخ ثبت کردند.

انتهای خبر/